“Mam, je hebt ook nooooit tijd! Je bent altijd zo druk!”
Oh, wat haat ik die klacht. En wat kreeg ik hem vaak (en eerlijk… nog steeds wel eens). Die teleurstelling op het gezicht als ik zei: “Sorry, ik ben druk, ik heb even geen tijd…”
Ik heb een heerlijk druk gezin, die niet altijd (of altijd niet) binnen de lijntjes kleurt.
Een schat van een man, die veel in het buitenland is voor zijn werk.
Een leuke baan, met toch best wel veel reistijd en afspraken.
En een eigen bedrijf, die ik met heel veel liefde in mijn ‘vrije tijd’ ben gestart.
Oftewel – een volle agenda met veel verplichtingen.
Een klacht over druk zijn is dus niet zo gek.
Maar wat ik erger vond dan die volle agenda, was dat ik druk was in mijn hoofd.
Onrustig. Vluchtig. Gejaagd.
En daar was ik klaar mee!
Ik wil een moeder zijn die beschikbaar is als een kind zegt: “Mam, ik heb je nodig!”
Ik wil er zijn voor manlief die, als ik niet oppas, toch bedroevend vaak sluitpost is van mijn tijd en energie.
Herken je dit?
Die onrust?
Haast en liefde gaan niet samen.
Haast is: snel, vlug, doorlopen, aankleden, opschieten.
Geen ruimte voor ‘ik heb pijn’, ‘ik voel me niet lekker’, of’ ik zit ergens mee’.
En ik wil die ruimte wel!
Ruimte voor liefde.
Ruimte voor aandacht.
Ruimte om te zijn waar ik ben.
Het is niet voor niets dat Dallas Willard zei: You must ruthlessly elimate hurry from your life. Ofwel: wees radicaal in het uitbannen van haast.
Waar ben ik? Wie ben ik?
Een ander gevolg van druk zijn is dat je maar door blijft gaan. Je hebt geen tijd en ruimte om stil te staan bij vragen als:
Wat vind ik hier eigenlijk van?
Hoe denk ik hierover?
Hoe voel ik me?
Het leven wordt oppervlakkig.
Je doet wat je altijd doet, of het nu werkt of niet.
Je blijft maar doorgaan, ook als je dat eigenlijk niet wil of kan.
Je lift mee op wat andere zeggen, terwijl je in je onderbuik voelt dat het niet klopt.
Je draait rond in cirkeltjes en komt vast te zitten.
Weer dezelfde ruzie.
Weer dezelfde problemen met een kind.
Of dezelfde probleem met volgende kind.
Weer hetzelfde gedoe op je werk.
Het is tijd om te vertragen
Op een gegeven moment wordt je je bewust dat je in cirkeltjes ronddraait.
Ik ben hier toch al geweest?
Ik had hier toch al mee afgerekend?
Hoe ben ik nou wéér op dit punt beland?
Vertragen door te schrijven
Maar hoe doe je dat dan, vertragen?
Ik moet ineens denken aan een stoomtrein met 20 wagons erachter. Als je die wilt stoppen kun je aan de noodrem trekken. Best een rigoreuse actie, maar het kan!
Als je niks doet en door blijft denderen kan een trein ook ontsporen. En dan gaat niet alleen de trein, maar ook alle wagons van de rails af.
Ik heb ze beiden geprobeerd. Niet echt sustainable. En ook niet erg gezond.
Wat werkt dan wel?
Ik ben gaan schrijven
Journalen, een dagboek bijhouden, reflecteren op papier. Allemaal woorden voor hetzelfde.
Papier.
Pen.
Schrijven.
That’s it! Super simpel.
De voordelen van schrijven
Hier eens wat voordelen van journalen op een rijtje. Zeker geen volledige lijst, maar voor mij nu even de belangrijkste.
1. Schrijven vertraagt je denkproces
Meer dan 80% van jouw denkprocessen zijn onbewust. Ze zijn gebaseerd op eerdere ervaringen en dingen die je jezelf hebt aangeleerd. Je gaat van A naar B op de automatische piloot. Daar denk je niet meer over na. Omdat je nooit zo snel kunt schrijven als je denkt, vertraag je het denkproces. Daardoor heb je tijd om je af te vragen waarom je eigenlijk doet wat je doet.
2. Schrijver creeert afstand en ruimte
Doordat je jouw gedachten op papier zet kun je letterlijk kijken naar wat je denkt en wat er in je hoofd gebeurt. Die afstand helpt je om uit te zoomen en het grotere plaatje te zien. Ineens zie je die automatische gedachten op papier staan.
3. Schrijven helpt je patronen ontdekken
Ineens wordt zichtbaar dat je elke keer hetzelfde denkt, of eenzelfde keuze maakt. Als je regelmatig schrijft kun je terugkijken en herken je overeenkomsten en verschillen. Je gaat zien welke situaties je triggeren. Of waar je juist super gelukkig van wordt.
4. Schrijven geeft je andere opties
In plaats van altijd maar automatisch de snelweg van punt A naar punt B te nemen, krijg je nu de tijd om andere routes te verkennen. Wat zou er gebeuren als je op een bepaald moment iets anders zegt of doet dan je normaal doet. Leuk om mee te experimenteren.
5. Schrijven helpt je ontdekken wat er gebeurt op de diepere lagen
Door te schrijven ontdek je je eigen drijfveren. Waarom doe je wat je doet? Of waarom doe je iets juist niet? Hoe voel je je als dit gebeurd? Hoe komt dat? En waarom vind je dit eigenlijk belangrijk? In plaats van alleen maar die zichtbare buitenste lagen te zien, kijk je nu net even iets verder.
Hoe begin je met journaling?
Beginnen met schrijven is super eenvoudig.
Pak papier.
Grijp en pen.
Schrijf.
That’s it!
Natuurlijk kun je een mooi journal kopen en een super fijne pen (ik blijf toch dikke fan van die bic pennen, ondanks uitstapjes naar vulpennen).
Maar dat is allemaal niet nodig.
Het belangrijkste is dat je aan de gang gaat.
Schrijven vertraagt
Gun jezelf die vertraging.
Ervaar hoe het is om te weten waar je staat. En om te leven met aandacht voor de mensen die je lief zijn.
Veelgestelde vragen
Kost journaling veel tijd?
Nee! Schrijven hoeft geen uren te duren. Gun jezelf een paar minuten, om dat wat je triggerede even van net iets dichter bij te bekijken.
Hoe moet ik kiezen waarover ik schrijf?
Pick something! Dat waar je nu aan denkt. Schrijf daarover. Het maakt niet uit. En als je over meerdere dingen wilt schrijven, leg dan een lijstje aan van de onderwerpen/situaties. Ik heb een lijstje met onderwerpen waarvan ik denk, daar wil ik nog eens mijn gedachten over op papier zetten. Of dat ooit gaat lukken? Geen idee! Maar het geeft me alleen al rust dat het ergens staat.
Moet je kunnen schrijven?
Wat je schrijft is voor jou. Jouw cadeautje aan jezelf. Dat hoeft niemand te lezen. Dus maak je niet druk over spellingfouten, grammatica en mooie volzinnen. Gun jezelf de vrijheid om ‘dat wat er komt’ op papier te zetten.